Artikel

Ontslag tijdens ziekte niet discriminerend, maar wel kennelijk onredelijk

Een werknemer ontslaan tijdens een periode van arbeidsongeschiktheid is niet automatisch verboden. Toch moet de werkgever kunnen aantonen dat het ontslag gegrond is op objectieve redenen. In een recente uitspraak van de arbeidsrechtbank Gent, afdeling Aalst (Eindvonnis van 15 april 2024, rolnummer 23/226/A), werd een ontslag tijdens ziekte niet als discriminerend beschouwd, maar wel als kennelijk onredelijk bevonden.

De situatie

Een administratief medewerker patrimoniumbeheer bij een sociale huisvestingsmaatschappij werd tijdens een periode van arbeidsongeschiktheid ontslagen. De betrokkene beheerde een patrimonium van bijna 1000 sociale woningen. Tijdens haar afwezigheid stelden collega’s vast dat meerdere taken onvolledig of gebrekkig waren uitgevoerd. De werkgever nam daarop de beslissing om de arbeidsovereenkomst te beëindigen. De werknemer startte een rechtszaak omdat ze meende dat haar ontslag werd ingegeven door haar gezondheidstoestand en dus discriminerend was.

Geen discriminatie op basis van gezondheidstoestand

De rechtbank onderzocht of het ontslag verband hield met de arbeids-ongeschiktheid, zoals verboden door de Antidiscriminatiewet. De werknemer kon aantonen dat het ontslag verdacht snel volgde op de melding van een verlenging van haar ziekteverlof. Dit volstond om een vermoeden van discriminatie op te roepen.

Toch aanvaardde de rechtbank het tegenbewijs van de werkgever: er waren al vóór de ziekte aanwijzingen van organisatorische problemen, communicatie-problemen met collega’s, en gebrekkige opvolging van dossiers. De rechtbank stelde vast dat de reden van het ontslag niet de ziekte zelf was, maar wel de structurele problemen die tijdens haar afwezigheid aan het licht kwamen. Daarmee was er geen sprake van verboden discriminatie.

Wel kennelijk onredelijk ontslag

Volgens cao nr. 109 is een ontslag kennelijk onredelijk wanneer geen enkele normale en redelijke werkgever onder dezelfde omstandigheden tot ontslag zou zijn overgegaan. In dit geval oordeelde de rechtbank dat de werkgever te kort was geschoten in het opvolgen van de werkorganisatie:

  • Het takenpakket van de werknemer was te omvangrijk en te ruim voor één persoon.
  • Er werd onvoldoende toezicht gehouden op de uitvoering van haar taken vóór haar ziekte.
  • De gebrekkige opvolging werd pas opgemerkt tijdens haar afwezigheid.
  • Er was geen poging tot gesprek of begeleiding bij terugkeer voorzien.

De rechtbank besloot dat de werkgever zich niet gedragen had als een normale en redelijke werkgever. Het ontslag was dus kennelijk onredelijk. De werkgever werd veroordeeld tot betaling van een schadevergoeding van vier weken loon wegens kennelijk onredelijk ontslag.

Wat kunnen werkgevers hieruit leren?

Deze uitspraak herinnert eraan dat ontslag tijdens ziekte niet automatisch discriminatie inhoudt, maar dat het wél zorgvuldig moet worden gemotiveerd. Voor werkgevers betekent dit:

  • Sta stil bij de werkbelasting en taakverdeling in functies met een grote verantwoordelijkheid.
  • Adviseer om functiebeschrijvingen realistisch te houden en de opvolging van taken structureel te organiseren.
  • Ondersteun bij het uitwerken van beleid rond afwezigheid en terugkeer na ziekte, met ruimte voor dialoog en begeleiding.

Elke week één mail met een persoonlijk essay en de artikels van die week.