Recent heeft Co-prev cijfers gepubliceerd op hun
twitteraccount @Co_Prev over de re-integratietrajecten volgens het nieuwe KB
Re-integratie.
twitteraccount @Co_Prev over de re-integratietrajecten volgens het nieuwe KB
Re-integratie.
Zeven van de elf diensten hebben hun cijfers gedeeld. Deze
vertegenwoordigen 78% marktaandeel. Omgezet naar de ganse markt, zijn er in het
eerste kwartaal ongeveer 2000 re-integratietrajecten opgestart. Hiervan zijn er
al ongeveer 1050 beslissingen gerapporteerd; dit zijn dus adviezen van de preventieadviseur-arbeidsgeneesheer
op het Formulier voor Re-integratiebeoordeling (FRB).
vertegenwoordigen 78% marktaandeel. Omgezet naar de ganse markt, zijn er in het
eerste kwartaal ongeveer 2000 re-integratietrajecten opgestart. Hiervan zijn er
al ongeveer 1050 beslissingen gerapporteerd; dit zijn dus adviezen van de preventieadviseur-arbeidsgeneesheer
op het Formulier voor Re-integratiebeoordeling (FRB).
Een tijdje terug heb ik een blogartikel aangemaakt, waarin ik aangaf hoe de werkgever en werknemer ook in het nieuwe KB in vijf eenvoudige stappen (spoiler alert: eigenlijk zelfs slechts vier) medische overmacht kunnen inroepen, met ontslag om medische redenen via optie D. En wat blijkt nu uit de cijfers? Dit systeem wordt ook effectief en masse toegepast.
In negen op de tien gevallen is het de werknemer (57%, en 2% via behandelende arts) of werkgever (32%) die een re-integratietraject aanvraagt. In zeven op de tien gevallen leidt dit tot optie D = onmiddellijk ontslag om medische redenen. En in de helft van de overige dossiers wordt optie C aangeduid. Dit laat nog steeds een ontslag om medische redenen toe, als de werkgever via een motivatieverslag aangeeft dat ze dit aangepast werk toch niet kunnen aanbieden.
Dit
verrast me absoluut niet. Werknemers die willen en kunnen re-integreren in de
onderneming, en werkgevers die een actief verzuim- en re-integratiebeleid
voeren, hebben geen nood aan het KB. Dit kan en wordt nog steeds toegepast via telefonische
contacten met de werknemer, bezoeken voorafgaand aan de werkhervatting en
werkhervattingsonderzoeken van de werknemer met de bedrijfsarts, en een actieve
begeleiding bij hervatting. Hiervoor is een re-integratietraject niet nodig, en
geeft het enkel bijkomende paperassenmolen.
verrast me absoluut niet. Werknemers die willen en kunnen re-integreren in de
onderneming, en werkgevers die een actief verzuim- en re-integratiebeleid
voeren, hebben geen nood aan het KB. Dit kan en wordt nog steeds toegepast via telefonische
contacten met de werknemer, bezoeken voorafgaand aan de werkhervatting en
werkhervattingsonderzoeken van de werknemer met de bedrijfsarts, en een actieve
begeleiding bij hervatting. Hiervoor is een re-integratietraject niet nodig, en
geeft het enkel bijkomende paperassenmolen.
Een “officieel” re-integratietraject wordt dus enkel gebruikt wanneer het niet anders kan, met name bij een ontslag om medische redenen. Gevaar is natuurlijk dat hierdoor de perceptie ontstaat dat werkgevers onvoldoende aangepast werk aanbieden. Dat doen ze wel! Maar niet via de administratief belastende trajecten.
En werknemers en werkgevers die er niet voor openstaan, worden met het KB onvoldoende aangespoord tot actie.
Dus al de mooie voornemens van het nieuwe KB, om werknemers
via deze wetgeving meer mogelijkheden te bieden tot re-integratie in de onderneming en om werkgevers meer te responsabiliseren in het aanbieden van aangepast werk? Not
happening.
via deze wetgeving meer mogelijkheden te bieden tot re-integratie in de onderneming en om werkgevers meer te responsabiliseren in het aanbieden van aangepast werk? Not
happening.
Een reactie achterlaten