Een zoet medicijn

Niet het spul dat je meestal in de winkelrekken tegenkomt. Dat is vaak suikersiroop met een smaakje. Honing die er volledig zuiver uitziet, heeft vaak een heel proces ondergaan van ultrafiltratie en pasteurisatie. Dit betekent dat het door een heel fijne zeef wordt geperst, en wordt verhit. Het eindproduct ziet er dan wel veel mooier uit, en blijft veel langer vloeibaar, maar geneeskrachtig is het allerminst.

Mmm… sugary sweetness…

Honing die niet afkomstig is uit de EU, wordt vaak zelfs behandeld met chlooramfenicol. Dit is een antibioticum dat in België niet meer beschikbaar is voor inname (wel nog als huidcrème en oogdruppels), omdat het schade kan toebrengen aan het beenmerg en de nieren van ongeboren baby’s! Om die reden is bvb. de import van Chinese honing in de EU verboden in 2002. Melamine in hun melk, chlooramfenicol in hun honing. Wat bezielt die gasten eigenlijk zeg? Als ze aan geboortebeperking willen doen, okee, maar makkers, er moet een andere manier zijn!

Wat heb je dus nodig? Het zuivere, ongefilterde, rauwe spul. Winnie The Pooh zweert er bij – en ziet er daarom na bijna 90 jaar nog even jeugdig uit.

Hoe herken je het echte spul?

Dat is nog niet zo eenvoudig. De fabrikanten moeten nergens opzetten of het onbewerkte, “rauwe” honing betreft, dan wel de kapotgekookte brol. Zelfs het woord “biologisch” op een etiket garandeert niet dat een onbewerkte honing betreft.

Tenzij het expliciet op de pot staat dat het een onbewerkte, niet-gepasteuriseerde honing betreft, moet je op zoek gaan naar een bewolkte honing met een wit residu van stuifmeel op de bovenkant. Kijk ook of het geen mengsel is van EU- en niet-EU-honing. Ik weet niet of daar sporen van chlooramfenicol in zitten; misschien niet, maar zelf zou ik geen risico willen nemen.

Onbewerkte honing kan na verloop van tijd gaan kristalliseren, maar dit is niet een teken van bederf – honing is een natuurlijk bewaarmiddel.

Onbewerkte honing kan variëren in kleur, afhankelijk van de bloemen die de bijen hebben bezocht. Hoe donkerder de kleur, hoe hoger het niveau van antioxidanten.

Waardoor werkt het?

Onbewerkte honing is bijzonder hoog in polyfenolen, een antioxidant gekoppeld aan een verminderd risico op kanker, een verlaging van cholesterol in het bloed en de bestrijding van hart- en vaatziekten. De donkerste variëteiten van honing zijn honing van heideplanten en hagen, met een polyfenol gehalte van 201mg per gram. Honing van raapzaad daarentegen, bevat slechts 71 mg per gram.

De witte ring van stuifmeel op de bovenkant bevat B-vitaminen, vitamine C, D en E en mineralen en 31 andere anti-oxidanten.

Ongefilterde honing bevat ook propolis, bijgenaamd bijen penicilline. Bijen mengen de hars die druipt van de bomen met hun speeksel (ik weet het, behoorlijk disgusting als je er teveel over nadenkt) en gaan hiermee hun korven “behangen”. Het resultaat heeft een ​​antibacteriële, antivirale en antischimmel werking.

Bijen voegen ook het enzym glucose-oxidase toe aan honing. Wanneer dit in contact komt met vocht, wordt een lage dosis van het antiseptische waterstofperoxide geproduceerd. Dit doodt bacteriën, maar laat beschadigd huidweefsel met rust.

Welke effecten heeft het?

Antibacterieel

De Universiteit van Waikato in Nieuw-Zeeland vond dus dat wanneer ze onbewerkte honing toepasten op met MRSA besmette, dus antibiotica-resistente wonden, deze steriel werden. En dit gebeurde zo snel en efficiënt dat de patiënten het ziekenhuis weken eerder konden verlaten. Er was ook minder littekenvorming, omdat bij het verwijderen van het “honing”verband het weefsel eronder niet beschadigd werd. Dit in tegenstelling tot een droog verband, dat ingekoekt raakt in de wondkorst.

Gruwde jij ook bij het lezen van die laatste zin? Ik beeldde me al het verwijderen van zulk een verband in.

De Manuka honing – een variëteit geproduceerd met behulp van nectar en stuifmeel van de Manuka struik in Nieuw-Zeeland – krijgt nu alle publiciteit voor zijn antibacteriële werking. Maar een goede kwaliteit onbewerkte lokale honing is even effectief.

Dus, de volgende keer dat je een kleine schaaf- of brandwonde hebt, smeer je een verband in met onbewerkte honing en dek je de wonde af. Je vervangt het verband elke 24 uur. Binnen een week moet de wonde genezen zijn. Indien niet, consulteer een arts! En probeer mij niet aan te klagen; ik zal verklaren dat Russische hackers dit advies op mijn blog hebben geplaatst.

Prebiotica en probiotica

Onbewerkte honing bevordert de spijsvertering: het is een prebioticum (het stimuleert de groei van gezonde bacteriën in de darm) en bevat probiotica (dit zijn “goede” bacteriën die bijdragen aan een gezonde spijsvertering). De universiteit van Lund in Zweden vond dat onbewerkte honing bifidobacteriën en lactobacillen bevat. (Dat is goed). Zij voorkomen maagklachten. Het dagelijks eten van onbewerkte honing is ook effectief gebleken bij de behandeling en het voorkomen van maagzweren. Het strijdt namelijk tegen de Helicobacter pylori bacterie (die maagzweren veroorzaken).

Gezonde doping

De glycemische index (snelheid waarmee suikers in het bloed komen) van suiker bedraagt 61, terwijl die van onbewerkte honing 35 is. Dat is behoorlijk laag. (Eh, en dat is dus goed).

Uit een studie aan de universiteit van Memphis bleek dat fietsers die een oplossing dronken van honing en glucose, in plaats van de populaire suiker-geladen energiedranken, een race van 38 mijl (dat is ongeveer 60 km) gemiddeld drie minuten sneller afleggen.

Dus, de volgende keer dat je gaat fietsen en je geen doping ter beschikking hebt: meng twee theelepels onbewerkte honing met twee theelepels suiker in een fles warm water en laat het afkoelen. Net zo goed als Epo.

Goed voor de huid

Onbewerkte honing heeft anti-inflammatoire eigenschappen en kan chronische huidaandoeningen helpen verzachten. Cleopatra baadde zich al in ezelinnenmelk met honing. Honing is natuurlijk verzachtend en vochtinbrengend. Als je last hebt van psoriasis of eczeem, probeer dan eens een halve pot honing op te lossen in een warm bad. Eh, ik zou de volgende dagen dan wel niet in de tuin gaan werken…

Honing vermengd met olijfolie, kun je ook aanbrengen op de hoofdhuid. Het zou wonderen doen bij mensen die lijden aan een seborroïsche dermatitis (dit is een schilferige aandoening van de hoofdhuid).

Conclusie

Voor de consumenten: koop onbewerkte honing!

En voor de producenten: gelieve 1% van de extra inkomsten volgend uit het verschijnen van dit blogartikel over te schrijven op mijn rekening. Dank u wel.